نماز که ما را از همه گناهان باز نمی دارد پس فایده نماز خواندن چیست ؟

گرچه نماز کامل، اثرات شگرفی در روح و شخصیت انسان دارد و هر چه از این نماز دور شویم، اثرات آن کاسته می شود، اما از شما می پرسم اگر فرد گناه کاری که نیت خالص ندارد، اگر نماز را ترک کند و نماز نخواند، آیا وضع و حال بهتری پیدا می کند؟ آیا دلش صاف و روشن می گردد؟ بدون شک نماز در همین فرد آلوده و خطاکار به اندازه خودش دارای اثر است، به گونه ای که اگر این نماز ترک شود، آلودگی و گناه این فرد بیشتر و فراوان تر می شود؛ یعنی اثر نماز که همان نهی از فحشا و زشتی منکرات [۱] است و لو در حد کم و ناچیز در این فرد ظاهر می گردد و به اندازه خود او را از آلودگی و زشتی بیشتر باز می دارد. چطور می توان چنین اثرات واضحی را انکار کرد؟!

در روایت آمده است: جوانی از انصار نمازش را با پیامبر (ص) می خواند، ولی گناه و محرمات را نیز انجام می داد. جریان را به پیامبر (ص) گفتند. پیامبر (ص) فرمود: بالاخره نمازش روزی او را از بدی و زشتی باز می دارد. طولی نکشید که دیدند آن جوان توبه کرد و دست از کارهای بد و زشتش برداشت [۲]

باز از شما می پرسیم، همین فرد بی نمازی که نیت صاف و دل پاکی دارد، آیا اگر اهل نماز و عبادت و دعا و توسل و مناجات با خداوند بود، آیا دلش پاک تر و صاف تر نمی شد؟ آیا نورانی تر و با صفاتر نمی گشت؟

تاثیر نماز در هر کسی، تابع میزان معرفت و شناخت، اخلاص در نیت، حضور قلب و سایر شرایط و آدابی است که رعایت می کند و چون این امور در افراد با هم متفاوت است، نمازهای آنها و آثار آن نمازها نیز مختلف می باشد، ولی به هر حال هیچ نمازی بدون اثر نبوده هر چند میزان آن آثار کاملاً متفاوت است

--------------------------------------------------------------------------------

[۱] عنکبوت، ۴۹.

[۲] ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج ۵، ص ۳۷۱، ح ۱۰۲۵۴، چاپ دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۶۲.